Ferhan Tuna İstanbullu, bizce, güzel soyadını sonuna kadar hak eden, şehrimizin medahar-ı iftiharı kadınlarından biri. Kendisi, Mavi için yapılması ve asla yapılmaması gereken kombinleri hazırlamış, onlar da aman/tamam olarak mağazalardaki ve blogdaki yerlerini almışken, bu cool moda kişisini UçukMavi’de ağırlamadan edemedik. İşte size ünlemleri ve hatta ‘:))’leriyle, gerçek bir İstanbullu’nun ‘aman’ ve ‘tamam’ları! Üstelik bir süprizle birlikte…
Senin için modanın en ‘aman’ dönemi? ’90′lardan hiç hazzetmem. Bu dönemi hep X Files’daki Ajan Scully’nin kıyafetleriyle hatırlarım. Ruhsuz, 80′lerin ihtişamından, heyecanından ürkmüş kaçmış kıyafetler… Neyse ki hemen ardından grunge gelir…
Bugüne kadar bir ‘aman’ının ‘tamam’a dönüştüğü oldu mu?Hmmm. Eminim pek çok kez aman-tamam transformasyonu yaşamışımdır, pek ‘asla’ demem çünkü… resimdeki gibi payet de giydim, vatkadan zaten hiç nefret etmedim. Tayt (legging) değilse de dapdaracık streç pantolonları kaç yıldır giyiyorum. Tek bir tane aman’ım var taviz vermeyeceğim: Bel çantalarından oldum olası nefret ediyorum. İsterse gelsin Hermés bana
özel tasarlasın, ‘aman’ diyeyim:)))
Jeansel tercihini ne yönde kullanıyorsun? Arka cepleri mutlaka olsun, ilk işim ön cepleri iptal etmek olur. Koyu yıkamaları seviyorum ama zevk sahibi arkadaşlarımın itirazlarına rağmen gayet ‘blue’ bir jean almışlığım da var. Bir de çok ince dokumalı denim kumaşları çok beğeniyorum; neredeyse pijama kadar hafif kumaşlar…
Giyim tarzıyla kim senin için her daim ‘tamam’dır? Giyim tarzıyla hep ‘tamam’ dediğim çok insan var aslında. Emmanuel Alt’ı hep beğeniyorum. Fatoş Yalın’ı, sonra…
Gardırobunda yüzlerce binlerce milyonlarca olduğu halde almaya devam ettiğin parça? Şal ve boyun bağları. Bir de hırka.
Street-style’ın, sokak manzaralarının tadını en iyi hangi semtte çıkartıyorsun? İstanbul yeni merkezler yaratmada olması gerektiği kadar atik bir şehir değil bence. Hala hiç değişmeyen bir şey var, en cool tiplere hep Tünel tarafında rastlanıyor.
Nasıl bir sokak manzarası moda gözünü tatmin eder? İlgimi çeken tiplere dair basit bir tanımım var: İki kere baktığım biri, ilginçtir benim için. Cici, muhakkak doğru yorumlarıyla etrafta yer alabilir ama ‘not my thing’. Ben hep serseri kızları, oğlanları beğenirim. Ama Carrie Bradshaw ‘wannabe’lerinden muhteşem sıkılmış durumdayım, onu söyleyeyim. Stil iyi hoş da biraz cool bir tip de gerektiriyor, o yüzden itiraf edeyim, elmacık kemiksiz yüzlerde aradığım kötülüğü (!), ilginçliği bulamıyorum.
Favori Mavi parçan? Mavi’nin kabanlarını çok severim. Bir de bilekleri fermuarlı jean’ini çok giyiyorum. Jean gömleklerini de öyle.
‘Keşke Mavi’de olsa’ dediğin bir parça? Vücudu daraltan, incelten koyu renkli bir jean kalem etek hoşuma giderdi.
Son reklam filmi ile ilgili ne düşünüyorsun? Son reklamın fikrini de kastını da çok beğeniyorum. Son zamanlardaki en iddialı çalışmaları, bence. Bir de çekim yapılan evlerin, mekanların neresi olduğunu tahmin etmeye çalışıyorum hep…
Sence gerçek İstanbullu neresinden anlaşılır? Gerçek İstanbullu, muhteşem geleneksel zenginliğini ihmal etmeden bu şehri yaşayabilenlerdir. İstanbul’u New York zannedip yaşayanlardan sıkılıyorum. Bir de galiba Orhan Pamuk’un bayıldığım kitabı İstanbul’u okurken burnu sızlayanlardır.
Aynaya baktığında ne zaman ‘tamam’ dersin? Yıllardır rock chic ekolune inandım, öyle giyiniyorum. Bazen daha iyi beceriyorum. Bir rock grubunda çalıyor gibi göründüğüm, yüzümün de dinlenmiş olduğu zamanlarda ‘tamam’ım.
‘Bunu da söyleyeyim, tamam.’ diyeceğin bir son cümle kurar mısın UçukMavi için? ‘Sliding Doors’ filminin hayatı en dolamaçsız ve net anlatan şey olduğunu düşünüyorum. Bir türlü bu filmin üstesinden gelemedim:)))
Ara
Etiket