Sanatçının atölyesinden çıkmış yukarıdaki kare, tüm çizimlere göz atma isteği uyandırıyor. Katy Smail’in işlerine daha yakından bakmak için tıklayın: http://www.whatktdoes.com

Ekin Erekli, kendini bildi bileli yazılar yazar.
Dergilere bayılır. Üretmesine de tüketmesine de.
Fikri boldur.
Hatırı sayılır bir reklam geçmişi vardır.
Seyahat etmeye ve arkeolojiye bayılır.
Sıcaklarda soğumaya değil, soğuklarda ısınmaya çalışmayı tercih eder.
Rahatına düşkündür, yeni yeni topuklu ayakkabılar almaya başlamıştır.
Kafasına göre giyinir. Gardırobu hiçbir zaman yeteri kadar donanımlı olamamıştır.
Kottan yapılma elbise, ceket, pantolon, ayakkabı ve çantası vardır. Hiçbirini birbiri ile eşlemez.

Ekin’in Çikolata Fabrikası’na ya da Cam Asansörü’ne hoş geldiniz! İlk sağdan içeri girin, bakalım geri gelmek isteyecek misiniz?

Hakan Ertekin (yukarıdaki resimde kendisini görebilirsiniz) kimdir? Bu hayatta ne yapar?
Artechin Prodüksiyon’un kurucu ortaklarından, davul çalar, amatör fotoğraf çeker.

Neden Zarvelap?
Kategori dışı olan fotolar Zarvelap’a!

Bu fotoğrafları hangi programla bu hale getiriyorsun?
Bilen biliyordur sır kalsın, ama Photoshop veya onun bir fonksiyonu değil.

Senin favorin hangi kare?
Hepsini seviyorum, beğenmediğim çalışmaları genelde Zarvelap’a koymam ama örneğin 33 numarada (alttaki resim) Berk’in surat ifadesine kırılıyorum, çok komik çıkmış. Bunun dışında senin seçtiklerin benim de başarılı bulduklarım.

Hangi fotoğrafçıların işlerini beğeniyorsun?
Herhangi takip ettiğim biri yok. Projelerimizde yer alan çoğu fotoğrafçıyı beğeniyorum, hepsinin farklı konularda öne çıktıkları alanlar var.

Zarvelap’ta en çok kimi çekmek isterdin?
Spesifik biri yok. Yakaladığım ifadenin üzerine kurgulayıp oynadığım için değişik ifadesini yakaladığım, yüz mimiklerini kullanan herhangi biri olabilir. İlla isim vereceksem Marilyn Manson, Lady Gaga, Gossip Girl gibi farklı karakterlerin karikatürize edilmiş çalışmalarını koymak isterdim.

‘Ghostbusters 2′de New York’u istila eden hayaletleri, Titanic’in geri dönüşünü, yaşlı bir kadının üzerinde canlanan kürkün nasıl sokaklarda yürüdüğünü bir çoğunuz hatırlayacaktır. İşte Ömür Kökeş’in ellerinden çıkan, Baba Zula’nın müziğiyle tam kıvamında oryantalleşen ‘İstanbul Monsters’ aynı atmosferi İstanbul’a taşıyor. Göbek dansı, her an sizi de etkisi altına alabilir!

CREDITS
director & original artwork by : Omur Kokes
character design : Omur Kokes

production design: JM Bihorel, Ceyhan Kapusuz, Ayse Unal
technical leads: JM Bihorel, Ceyhan Kapusuz
DOPs: Murat Erdem, Polat Korkmazel, Baris Gursel, Arda Evin, Ayse Unal
script: Ayse Unal
editing: Ayse Unal, Cigdem Yersel
animation: Guliz Demiray, Alp Gursoy, Ceyhan Kapusuz, Ehsan Hassani Moghaddam, JM bihorel
character TD: Ceyhan Kapusuz, Eda Gokce
character lead: Nermin Er
modeling: Ozgul Gurbuz, Civan Sari
shading & lighting : JM Bihorel
compositing, color & title design : Ilhan Poyraz, Arda Evin, Baris Gursel
audio mix & complimentary theme: Ozan Kurtulus
original music : Baba Zula
producer : Anima Animation Studio / İstanbul

Grubu tanımak isteyenler için faydalı bilgiler:
İngiltere’nin Notthingam şehrinde kurulan Tindersticks, rock altyapılarını soul ve caz öğelerle birleştirdikleri farklı tarzlarıyla tanınıyor. Bariton bir sese sahip olan grubun ünlü solisti Stuart A. Staples’ın önderliğinde çalışmalarına devam eden grup, canlı performanslarında ve aranjmanlarında piyano, glockenspiel, vibrafon, keman, trompet, klarnet, org ve fagot gibi alışılmışın dışında enstrümanlar kullanıyor. 1991 yılında Nottingham’da kurulan Tindersticks, ismini Yunanistan’da tesadüfen bir plajda buldukları kibrit kutusundan alıyor.  Kendi plak şirketleri Tippy Toe Records’dan çıkardıkları ilk parçaları “Patchwork” ile müzik piyasasına adım atan grup,  bunu izleyen yıllarda özellikle orkestra düzeninde gösterdikleri görkemli performanslarıyla ismini duyurmaya ve diğer indie rock gruplarından ayrışmaya başladı. İngiliz grup, üçüncü albümleri Curtains’dan sonra müzikal yönlerini değiştirerek soul müziğin etkisine de girmeye başladı. Tinderstick alışılmadık bir grup olduğunu çıkardıkları iki farklı parça yayınlayarak ispatladı. Birinci parça; John Barry’nin bir kaç sene sonra Fun Lovin’ Criminals tarafından da yorumlanan ‘We Have All The Time In The World’ adlı parçasıydı. İkinci parça ise bir Pavement coverı olan ‘Here’ oldu. Grup bu iki parçayla, ne tür bir müzik olursa olsun rahatlıkla çalabileceklerini ispatlamış oldu.2005 yılında grubun efsanevi solisti Stuart A. Staples kendi solo çalışmalarına ağırlık vermeye başladı ve 2 albüm yayınladı. 2008’te tekrar stüdyo çalışmalarına başlayan grup bu sene 8. Albümleri “Falling Down A Mountain”’ı yayınladı. Grup kendi çalışmalarının yanı sıra Trouble Everyday ve White Material gibi alternatif Fransız filmlerinin müziklerini de hazırladı.

Bir de Ekşi Sözlük yorumu:
Nick Cave sesli bir solistleri olan (Stuart Staples), her albümleri insanın içini bir öncekinden daha fena yapan, şarkı sözleri güzel ama acıklı hikayeler (My Sister, Ballad of Tindersticks…) anlatan, müzikleri sanki yirmi kişilik bir orkestra çalıyormus gibi büyük olan, ama aslında altı kişiden oluşan, hep güzel ve karizmatik görünen/giyinen, güzide bir İngiliz grubu…

Çok sevdik, çok beğendik, şiddetle tavsiye ediyoruz!

“Yekpare” is a storyteller which narrates the 8500 year story of Istanbul. The story embraces symbols from Pagans to Roman Empire, from Byzantine Empire to Latin Empire, and finally from Ottoman Empire to Istanbul at the present day.

Haydarpaşa Train Station, with its brilliant architectural forms, is the building on which the story is projected. The connection between middle east to west has been provided by Istanbul and Haydarpaşa since 1906. In the 50’s it served as a door for millions of internal emigrants who have triggered the chaos in Istanbul’s dialectical daily life scenes.The project’s conceptual, political and geographical positioning, the location’s depth of field and the fact that the entire show can be watched from Kadıköy coast; make “Yekpare” a dramatic presentation.

The first day of the performance also marks the 47th deathday of Nazım Hikmet Ran, the famous Turkish poet. We started out with a quote from his epic novel, “Human Landscapes from My Country”: “At Haydarpaşa Train Station, in the spring of 1941, it is three o’clock. Sun, exhaustion and rush lay on the stairs…”

Art Direction & Visuals:
Deniz Kader – Candaş Şişman

Music:
Görkem Şen

Project Management:
Erdem Dilbaz

Technical Advisors: Refik Anadol – Alican Aktürk (GRIDUO.com)
Modelling: Gökhan Uzun – Can Dinlenmiş (prospektif.org)

Special Thanks to: Efor Production, Visio – Vox, Sinevizyon, Yakup Çetinkaya, Gökhan Kurtuluş, Lokman Doğmuş, Baran Gülerşen, Ümit Özdemir, Tolga Dizmen, Murat Durusoy, Ahmet Türkoğlu, Mustafa Nurdoğdu

Realized with mxwendler.net mediaserver